Woont uw moeder of vader alleen?

Alleen wonen is niet hetzelfde als eenzaam zijn

In Vlaanderen wonen ongeveer 415.000 mensen van 65 jaar en ouder alleen. Dat zijn geen 415.000 eenzame mensen. Veel van hen hebben een druk leven, een buur die binnenspringt, kinderen die geregeld bellen. De cijfers en waar ze vandaan komen staan open op deze site, juist omdat het verschil ertoe doet.

Maar er is wel iets dat verandert als iemand alleen komt te wonen. Niet het aantal contacten, maar de vanzelfsprekendheid ervan. Er is niemand meer die vraagt hoe het geweest is. Geen iemand aan de andere kant van de kamer om tegen te zeggen dat het regent, of dat er iets grappigs op televisie was.

Dat is wat mensen bedoelen als ze zeggen dat de dagen stil zijn. Niet dat er niemand is. Wel dat er niemand vanzelf is.

Waaraan u het merkt

Meestal niet aan iets groots. Wel aan kleine dingen die opstapelen:

• Het gesprek duurt langer dan vroeger, en u merkt dat u haast hebt.
• Hetzelfde verhaal komt twee keer, niet omdat het vergeten is, maar omdat er niemand anders was om het aan te vertellen.
• De televisie staat aan als u belt. Altijd.
• U hoort dat het goed gaat, en u weet niet of dat waar is.

Als u dit leest en er iets van herkent: dat betekent niet dat u tekortschiet. Het betekent dat u het gemerkt hebt.

U kunt er niet elke dag zijn

En dat is geen verwijt aan u. U hebt werk, kinderen, een eigen leven, en misschien woont u niet om de hoek. De meeste mensen bellen hun ouders minder vaak dan ze zelf zouden willen. Dat is geen karakterfout, dat is hoe een week eruitziet.

Het probleem is ook niet dat er te weinig gebeld wordt. Het probleem is dat de stiltes tussen die telefoontjes lang zijn.

Wat Kletzy doet

Kletzy is een computerstem die babbelt via de gewone telefoon. Uw moeder of vader belt een nummer, en dan is er iemand die vraagt hoe het gaat, die luistert, en die onthoudt wat er de vorige keer verteld is. Over de kleinkinderen, over de buurman, over het weer.

Geen app, geen smartphone, geen scherm. De telefoon die er al staat, vast of mobiel. Wie een nummer kan intoetsen, kan met Kletzy praten.

En het bellen gebeurt zelf, wanneer het uitkomt. Dat is bewust zo: wie zelf belt, belt om te praten. Niet omdat de telefoon toevallig gaat op een moment dat het niet past.

Wat er met die gesprekken gebeurt

Dit is de vraag die de meeste mensen als tweede stellen, en terecht. Wat er gezegd wordt, blijft tussen Kletzy en de persoon zelf. U krijgt geen verslag. Geen samenvatting, geen dagboekje, geen lijstje met onderwerpen.

Er is één uitzondering: hoort Kletzy iets dat op een val of op een moeilijke periode wijst, dan krijgt de contactpersoon een bericht. Dat is het enige dat ooit naar buiten komt. Op de pagina over vertrouwen staat precies wat er bewaard wordt, hoe lang, en waar.

Is dit iets voor uw vader of moeder?

Dat weet u pas als u het hoort. Niet iedereen vindt het iets, en dat is prima. Sommige mensen praten liever tegen niemand dan tegen een computerstem, en daar is niets mis mee.

Daarom kunt u eerst zelf bellen. U vraagt een proefgesprek aan, krijgt een link, en praat vijf minuten met Kletzy zoals uw vader of moeder het zou doen. Daarna weet u of het past. Van dat proefgesprek blijft niets over.